…Qalanı xatirədir

Biz hərbiçi ailələrinin yaşadığı şəhərciyə çatanda havaya qaranlıq çökmüşdü. Günortadan yağmağa başlayan yağış maşınımızın ön və arxa şüşələrinə çırpılaraq  göz yaşı kimi süzülürdü. Sürücümüz maşını qaranlıq bir həyətdə saxlayıb, «çatdıq» – dedi. Sonra da əlavə etdi: -Şəhərciyin işıqları yanmır. Nə edək? -Gəlişimiz barədə məlumatlıdırlar. Bizi gözləyirlər. Gedək, dedim. Havanın qaranlıq və yağışlı olmasına baxmayaraq hərbi şəhərciyin həyətində bir hərəkətlilik vardı. Telefonlarının işığını yandırıb çala-çuxur, asfalt örtüyü uçulub dağılmış səkilərlə evlərinə tələsən kiçik yaşlı sakinlərdən biri qaranliq  havada nabələd olduğumuzu hiss edərək ayaq saxlayıb amiranə bir səslə: -Kimin evini axtarırsınız? Şəhid,…

ardını oxu...